روی آب می سازم تمام دارایی ام را

قماری که دو سرش باخت من است و لحظه ای از دست می رود

صورتک های خیالی ساختنی های من

نمی دانم من از این باختن ها چرا درس نمی گیرم

هر روز من و حوض سر قرار قبلی مان حاضریم آب ورق هایش را به انگشتان من می سپارد تا بسازم

و من از ساختن لذت می برم و غرق این زمان کوتاه به لبخند سر انگشتان عاشقم خیره در شنای

صورتک ها دست نگه می دارم از تمام تنهایی ها هم چنان می سازم

صورتک هایی شکل تو

گاهی لبخند گاهی اخم گاهی...

راستی چرا من درس نمی گیرم مگر نمی گویند خانه هایتان را روی آب نسازید؟

 و من هم چنان می سازم

                                                                                                            فروزان